ซู่ๆซ่าๆฝนกระหน่ำซัมเมอร์เซลช่วงบ่ายทำเอางานบางงานแถวๆจามจุรีแสควร์นี่ถึงกับย่ำแย่ไปเลย (ได้ข่าวมาอย่างนัั้น) วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากหรอก เช้าเรียนโปรแกรมมิ่ง (ประวัติศาสตร์คอมพิวเตอร์ ช่างน่าเบื่อเสียกระไร ทำไมนะทำไม เราถึงต้องเข้าใจมัน) อาจารย์แกท่าทางจะสอนด้านโปรแกรมได้ดี แต่น่าจะกลับไปทวนเรื่องฮาร์ดแวร์ใหม่หน่อยนะครับ ด้วยความเคารพอย่างสูง (จริงๆนะ) ตอนบ่ายก็เรียนอังกฤษ ก็สนุกสนานกับการ Interview เพื่อแล้วไปรายงานหน้าชั้น หลักจากนั้นก็ตบท้ายด้วยการเขียนข้อความอีกครึ่งหน้ากระดาษเกี่ยวกับตนเอง (ซึ่งเราเขียนไป 1 หน้าเต็มๆ 555+) อังกฤษเค้าก็สั่งให้ซื้อหนังสือด้วยหละ ยังไม่ได้ซื้อเลย เดี๋ยวค่อยไปซื้อพรุ่งนี้

หนังสือ World Pass ที่จะใช้เรียน

หนังสือ World Pass ที่จะใช้เรียน

เรื่องเชียร์วันนี้ตอนเที่ยงไม่ได้เข้า เข้าแต่ตอนเย็น เนื่องจากตอนเที่ยงรุ่นพี่ลากไปเลี้ยงข้าวขาหมูรัฐศาสตร์กับไอติมบัญชี เฟรชชี่กินฟรี 555+ แต่กว่าจะได้กินไอติมนี่เหนื่อยจริงๆ เดินผ่านถนนบัญชี ตกหล่มมันทุกๆ 30 วินาที กว่าจะเดินไปถึงก็อิ่มไปหลายรอบ 555+

เพลงที่ได้ร้องวันนี้คือเพลง แรงเลือดหมู เพลงนี้ต้องตบอัดด้วย เป็นเพลงที่ร้องยากพอสมควร โดยเฉพาะท่อนที่ต้องร้องทำนอง

สำหรับเนื่้อร้องของเพลงนี้มีดังนี้ครับ

พวกเราน้องพี่ ภาคภูมิฤดีรักกันที่สีเดียว
พี่ปองน้องเกี่ยว เราถือเลือดเดียวเกี่ยวใจสัมพันธ์
อยู่เหนือหรือใต้ เจอะกันทิศใดรักกันได้นิรันดร์
เลือดหมูหรือนั่น อ๋อ เลือดเดียวกันพับกันก็ปลื้มใจ
* ถึงทางจะต่างก็ดี แต่มีเลือดหมูเป็นสีหทัย
ร่วมสีรวมใจทั่วไป จะอยู่แห่งไหนก็เลือดเดียวกัน
พวกเราไว้ชื่อ หยิ่งในฝืมือรักในชื่อสำคัญ
เลือดหมูหรือนั่น มิต้องรำพันรู้กันว่าพวกใด
( ทำนอง , * )