ก่อนอื่นก็ต้องขอท้าวความย้อนไปสักนิด ช่วง 3 อาทิตย์ที่ผ่านมานี้ ผมได้ออกทริปไปต่างจังหวัดในช่วงวันเสาร์อาทิตย์ ติดต่อกันไม่ได้หยุดพัก ทริปแรกคือทริปกรุ๊ป ทริปต่อมาคือค่ายพัฒนาห้องสมุด และปิดฉากด้วยทริปภาคคอม
3 ทริป
3 อารมณ์
หลายสิ่ง จดจำตรึงตรา
หลายสิ่ง ฝังลึกในใจ
หลายสิ่ง กระตุ้นให้เราได้พิจารณาตัวเอง
การที่ผมได้ไปทริปนั้น ก็เหมือนการเปิดเผยตัวตนให้เพื่อนๆ ที่ไม่ค่อยสนิทกันเข้าถึงได้ง่ายขึ้น
แต่นั่นก็มีทั้งข้อดีและข้อเสีย
ข้อเสียก็คือเราอาจจะเผลอทำอะไรที่ไม่ควรออกไปได้
แต่ถึงกระนั้น มันก็ดีกว่าการที่เราจะเก็บนิสัยแบบนี้ไว้ รอจนถึงวันที่เค้าสนิทกับเรา ได้รับรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของเรา และตีจากไป
ขอบคุณทริปทั้ง 3 ทริป ที่ทำให้ผมมีโอกาสที่จะรับรู้ถึงความรู้สึกของผู้อื่นที่มีต่อนิสัยที่แท้จริงของผม
ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ช่วยตักเตือนในสิ่งที่ไม่เหมาะสมของผม
และนั่น ก็คือคำว่าเพื่อนสินะ
( ขออภัยหาก Entry นี้ดราม่า )
เป็นอารายหว่า บอกมาซิ